21 listopada 2018
Niedziela Zesłania Ducha Świętego PDF Drukuj Email
Wpisany przez ks. Jakub   

AUTOR: ks. dr Marek Jawor - biblista

 

Niedziela Zesłania Ducha Świętego Rok C – J 20,19-23 – 19.05.2013

 

Terra incognita rozpościera się niejednokrotnie w umyśle wierzącego, kiedy zmierzyć się musi z zagadnieniem dotyczącym Ducha Świętego. Parę podstawowych wiadomości biblijnych niewątpliwie pomaga w lepszym rozumieniu Kim jest? Ewangelia wg św. Jana odgrywa ważną rolę w rozumieniu tematu.

 

 

 

Jest ciekawe, że w słowach Jezusa z dzisiejszego urywka odnajdujemy całą Trójcę Świętą. Najpierw posyłających Ojca i Syna (J 20,21), a następnie przyjmowanego Ducha (J 20,22). Stwierdzenie Jezusa skierowane do apostołów, aby wzięli Ducha Świętego jest jednym z dwu miejsc w Czwartej Ewangelii, kiedy pojawia się greckie wyrażenie pneuma hagion. Składa się ono z rzeczownika pneuma, który posiada gamę znaczeń – „tchnienie, wiatr, duch” oraz przymiotnika hagios oznaczającego „święty”. Zauważyć należy, iż w J 20,21 sformułowanie pozbawione jest rodzajnika określonego i to zarówno w odniesieniu do rzeczownika, jak i przymiotnika! Oznacza to, że Jezus nie mówi o Konkretyzacji wyrażenia, ale wprowadza ogólność znaczeniową. Nie jest to zatem odniesienie ścisłe do Ducha Świętego jako Bytu istniejącego jako Trzecia Osoba Boska, ale odniesienie do całokształtu sfery przenikanej przez Ducha Świętego. Przyjęcie Ducha Świętego, o którym mówi Jezus w J 20,21 nie jest zatem przyjęciem Ducha Świętego jako Osoby, ale jest przyjęciem całokształtu łask i darów, które tenże Duch Święty przynosi! Wziąć Ducha Świętego to wejść w bezpośrednią zażyłość i kontakt z nieograniczonymi możliwościami, które daje Duch Święty. Apostołowie zatem w J 20,21 są wezwani, aby otworzyli się na przemieniające i uświęcające działanie Ducha, który bierze początek i wszelkie możliwości ze sfery Boga.

Sformułowanie pneuma hagion, choć w innym przypadku – celowniku, pojawia się jeszcze na początku Czwartej Ewangelii w J 1,33, kiedy Jan Chrzciciel prorokuje nadejście Mesjasza, który chrzcić będzie w Duchu Świętym. I znaczenie wyrażenia jest podobne do tego z J 20,21. Nie ma mowy w tekście o Osobie Boskiej, ale o całokształcie darów, którymi Ona dysponuje! Pojawia się u św. Jana Duch Święty jako Osoba. Jest to tylko jeden raz w J 14,26, kiedy zarówno rzeczownik pneuma, jak i przymiotnik hagios poprzedzone są rodzajnikiem określonym to i mamy wyrażenie to pneuma to hagios! I On - Duch jest określany jako Parakletos – Pocieszyciel (por. J 14,16.26; 15,26; 16,7; 1 J 2,1). Z tego powodu w J 20,21 (podobnie jest w J 1,33) Jezus nie odnosi się do Boskiego Bytu pochodzącego od Ojca i Syna, ale podarowuje im całokształt darów i łask potrzebnych każdemu z tam obecnych do wykonania zadania, które zostało mu powierzone. Wzięcie Ducha Świętego z J 20,21 jest przyjęciem darmowego obdarowania sferą Ducha Świętego, która gwarantuje i daje realnie możliwości Boskie w ręce i umysły apostołów.

Nie tylko Apostołowie otrzymali moc Ducha Świętego. Każdy bierzmowany ogarnięty jest i żyje(!) w sferze realnych możliwości danych przez Ducha Świętego. Rzadko uświadamiamy sobie potęgę, która została nam podarowana  i to gratis! I jeszcze rzadziej z niej korzystamy! Zachowujemy się, jak małe dzieci, które siadły do bolidu formuły 1 i myślą, że kierują dziecinnym samochodzikiem. A dary Ducha Świętego to bolid formuły Boskiej, który ma moc wyprowadzić nas na niebotyczne wyżyny! Wyżyny dobra, piękna, mądrości i przede wszystkim świętości! Oczywiście, że jazda bolidem jest ryzykowna, ale jak daleko można nim dojechać! Tam, gdzie idąc piechotą czy jadąc samochodzikiem nigdy nie dotrzemy. Odkryj w sobie potęgę Boskiej Mocy i pędź, a nie czołgaj się na wyżyny świętości!

 
foto019.jpg
Aktualnie On-line
Naszą witrynę przegląda teraz 712 gości