21 listopada 2018
III Niedziela Wielkanocna rok C PDF Drukuj Email
Wpisany przez ks. Jakub   

AUTOR: ks. dr Marek Jawor - biblistaalt

           

                                    

III Niedziela Wielkanocna Rok C – J 21,1-19 – 10.04.2016

Chrystofanie posiadają ogromne znaczenie dla historyczności i realności zmartwychwstania. Są niejako dowodem post fatum, iż wydarzenie to naprawdę miało miejsce. Ukazanie się Jezusa Zmartwychwstałego nad Jeziorem Tyberiadzkim, opisane przez św. Jana Ewangelistę w J 21,1-19 jest taką właśnie chrystofanią czyli objawieniem się Uwielbionego Syna Bożego.

Przy opisie tego zdarzenia św. Jan Ewangelista korzysta z niezwykle ciekawego czasownika greckiego faneran, który posiada wiele znaczeń - „pokazać, ukazać, ujawnić, objawić się, uczynić znanym”. W perykopie J 21,1-19 czasownik ten pojawia się trzy razy: dwa razy w pierwszym zdaniu – J 21,1 i jeden raz w J 21,14. Ewidentnie rozumienie całej sceny związane jest z tym właśnie terminem. Ponadto różne formyfaneran pojawiają się jeszcze sześciokrotnie w Ewangelii wg św. Jana (J 1,31; 2,11; 3,21; 7,4; 9,3; 17,6), podczas gdy w innych Ewangeliach słowo pojawia się tylko u św. Marka – Mk 4,22; 16,12.14; ani św. Mateusz, ani św. Łukasz, również w Dziejach, nie posługują się terminem. Natomiast w Listach pojawia się często (np. Rz 1,19; 3,21; 1 Kor 4,5; 2 Kor 4,10.11). Jak widać jest to czasownik ważny w terminologii janowej.

Od pierwszego użycia w J 1,31 pojawia się biblijne i teologiczne tło faneran. Jezus przyszedł na świat, aby zostaćobjawionym Izraelowi. Explicite idea ta wyrażona jest w J 2,11, gdzie Ewangelista przy pomocy czasownika mówi o Jezusowym objawieniu chwały swojej. W J 17,6 termin pojawia się zaś w kontekście Imienia Boga, które Jezus objawia tym, którzy idą za Nim. Wreszcie posługując się różnymi formami czasownika aż trzy razy w jednej scenie w J 21,1x2.14 autor natchniony zwraca uwagę na jego znaczenie. Zmartwychwstały Pan w J 21,1 nie tylko objawia się (gr.efanerōsen) apostołom, ale objawia się w sposób szczególny (znów efanerōsen). Kończąc opis tego wydarzenia w J 21.14 autor natchniony posługuje się słowem greckim efanerōthē („został objawiony”), które jest tzw. passivum theologicum uświadamiając nadprzyrodzony charakter wydarzenia.

Ukazanie się Jezusa wybranym apostołom przedstawione w J 21,1-19 nie jest wyłącznie kolejnym wydarzeniem z życia Jezusa, ale stanowi prawdziwe objawienie Jego Boskiej chwały i potęgi. Spotkanie uczniów ze Zmartwychwstałym ich Nauczycielem nie jest tylko psychicznym doświadczeniem związanym z pojawienie się osoby zmarłej, ale  autentycznym spotkaniem z Osobą, która okrutnie udręczona umarła na krzyżu. W niepojęty dla praw tego świata sposób została Ona przywrócona do pełni życia poprzez wydarzenie nazywane zmartwychwstaniem i żyje prawdziwie i niepodważalnie! Objawienie, o którym pisze św. Jan Ewangelista w perykopie J 21,1-19 nie jest psychicznym doznaniem, ale niepodważalnym spotkaniem w rzeczywistym świecie – nad Jeziorem Tyberiadzkim czyli Galilejskim - z prawdziwie i w pełni żyjącym Zmartwychwstałym Panem, który jest Tym samym Jezusem historycznym, Mężczyzną z Nazaretu, synem Maryi, który chodził po ziemi palestyńskiej nauczając i uzdrawiając ludzi. Uczestniczący w spotkaniu apostołowie w sposób rzeczywisty i, jeśli można tak rzec, „na sposób ludzki” rozmawiali i przebywali ze Zmartwychwstałym Zbawicielem! To nie była żadna fantastyka czy parapsychologia. To spotkanie to był autentyczny fakt historyczny! Takie są nagie fakty.

Miejscem spotkania z Jezusem Zmartwychwstałym jest Jezioro Tyberiadzkie czyli Galilejskie. Jednak wyłącznie św. Jan Ewangelista posługuje się nazwą Jezioro Tyberiadzkie. Oprócz J 21,1 znajdujemy nazwę jeszcze w J 6,1, gdzie zresztą równoważność nazw wyjaśniona jest w sposób ewidentny. Ponadto sama miejscowość Tyberiada wspomniana jest jeszcze w J 6,23, gdzie mowa jest o łodziach przybyłych do Jezusa właśnie stamtąd. Jezioro na ziemi galilejskiej było uprzywilejowanym terenem działalności Nauczyciela z Nazaretu i właściwie nie należy się dziwić, że również po zmartwychwstaniu Syn Boży wybrał je na miejsce jednej ze swoich najważniejszych chrystofanii.

Każdy posiada swoje Jezioro Tyberiadzkie! Miejsce i związany z tym czas spotkania ze Zmartwychwstałym wybiera jednak sam Zbawiciel. Nie można narzucić Mu swoich warunków. Co boli. Pragnęlibyśmy niejednokrotnie doświadczyć tej fizycznej bliskości Zmartwychwstałego Pana. Jednak rzadko pozwala na taki rodzaj spotkania. Raczej pozostawia nam swoją obecność sakramentalną. Takim naszym Jeziorem są właśnie zazwyczaj sakramenty, w których się nam pozostawił i jest rzeczywiście obecny Zmartwychwstały Chrystus. Spośród nich na plan pierwszy wybija się msza święta i związana z tym rzeczywista i substancjalna eucharystyczna obecność Zmartwychwstałego Syna Bożego. Msza święta to nieustające Jezioro Tyberiadzkie! Podczas każdej mszy świętej wypływasz na To Jezioro. Pamiętaj, że czaka na Nim zawsze na Ciebie Zmartwychwstały Chrystus!

 
foto003.jpg
Aktualnie On-line
Naszą witrynę przegląda teraz 602 gości